تجهیزات لازم برای انجام روش های ارتودنسی و استفاده از بریس

ارتودنسی ثابت و متحرک یک رویکرد درمانی دندان پزشکی است که برای بیمارانی استفاده می‌شود که نحوه قرارگیری دندان‌های آن‌ها در دهان به خاطر کوچک بودن فک نامناسب است (مال اکلوژن) و دندان‌ها به صورت صحیح قرار نگرفته اند(کجی دندان) و به همین دلیل بیمار با مشکل در هنگام جویدن یا گاز گرفتن مواجه می‌شود.

به‌منظور تکمیل موفقیت‌آمیز درمان ارتودنسی، بیمار باید نهایت همکاری را با متخصص ارتودنسی خود داشته باشد. دندان‌ها و فک تنها در صورتی به‌طرف محل مناسب خود حرکت می‌کنند که فرد از کش (نوارهای لاستیکی)، هدگیر و دیگر وسایل ارتودنسی تجویز شده به درستی استفاده کند. تجهیزات خاصی از جمله فاصله دهنده‌ها، نگهدارنده‌ها، بریس ها و قالب‌های دندانی برای کمک به ارتودنسی لازم‌ هستند. برخی از این تجهیزات مثل فاصله دهنده‌ها و وسیع کننده‌های کام قبل از ارتودنسی دندان‌ها مورد استفاده قرار گرفته درحالی‌که دیگر تجهیزات از جمله نگهدارنده‌ها پس از ارتودنسی دندان‌ها به کار می‌روند.

برای انجام هریک از این روش های درمانی به تجهیزاتی نیاز داریم که در زیر به اطلاعات مورد نیاز درباره‌ی تجهیزات ارتودنسی و بریس اشاره می‌کنیم.

تجهیزات ارتودنسی


پزشك متخصص درمان ناهنجاری‌های دندانی- فكی يا همان ارتودنتیست، برای انجام اقدامات درمانی خود نيازمند نصب و اسقرار وسايلی در دهان بيمار خود است، اين وسايل اضافه شده به محيط دهان، باعث افزايش شانس گير كردن هر چه بيشتر مواد غذايی بين دندان‌ها و سخت تر شدن عمل نظافت دهان و دندان می‌شوند. برا‌ی آگاه شدن بهتر از مراقبت‌های ارتودنسی شناخت اوليه از اين وسايل ضروری است. اين وسايل عبارتند از:

سیم

برای حرکت دادن دندان‌ها سیم فلزی به براکت‌ها متصل می‌شود. سیم ارتودنسی سیمی است که به شکل قوس دندانی یا لثوی حالت داده می‌شود و در بریس به عنوان منبع نیرویی به کار برده می‌شود که ناهنجاری‌ها را اصلاح می‌کند و دندان‌ها را در موقعیت صحیح قرار می‌دهد. سیم ارتودنسی سیمی است که به شکل قوس دندانی یا لثوی حالت داده می‌شود و در بریس به عنوان منبع نیرویی به کار برده می‌شود.

  • سیم‌های گرد
  • سیم‌های چند قطعه
  • سیم‌های لیگاچور
  • انکوریج (Anchorage)

باند

یک حلقه فلزی معمولا روی دندان قرار داده می‌شود تا بخش‌هایی از بریس را نگه دارد. متخصص از محکم بستن باند دور دندان هدف‌های متعددی را دنبال می‌کند؛ نخست این که باند از دندان در برابر پوسیدگی محافظت می‌کند، دوم این که از باند ارتودنسی به عنوان نگهدارنده اتصالات وسایل مختلف ارتودنسی استفاده می‌شود و گاهی برای اعمال فشار ارتوپدی نیز به کار برده می‌شود. متخصص از محکم بستن باند دور دندان هدف‌های متعددی را دنبال می‌کند.

بریس

بریس رایج‌ترین نوع درمان ارتودنسی است چرا که می‌توان با استفاده از آن، به درمان افرادی در هر رده‌ی سنی و با هر مشکلی پرداخت. این روش برای کودکان ، نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. بریس با کمک براکت، کش و سیم‌های مخصوص به دندان‌ها متصل شده و آن‌ها را با وارد کردن نیروی خاصی، به‌طرف محل مناسب حرکت می‌دهد. این وسایل به شکل فلزی، پلاستیکی و سرامیکی ساخته می‌شوند. ارتودنسی ثابت تنها قابل انجام توسط متخصص ارتودنسی است. در مورد مشکلات بسیار شدید، می‌توان بریس را همراه با جراحی فک و صورت استفاده کرد.

انواع بریس ها

  • بریس فلزی
    اولین تصویری که از ارتودنسی به ذهن افراد خطور می کند همین بریس ها و براکت های سیم پیچسی شده کوچک آنها می باشدکه در روی دندان های جلو قرار خواهند گرفت.این نوع از بریس به این صورت می باشد که از بین براکت ها یک سیم ظریف می گذرد و انتهای هرکدام از آنها به باندهای فلزی وصل خواهد شد و در روی دندان آسیا قرار خواهند گرفت.جنس این بریس ها از استیل ضد زنگ با درجه بالا می باشد.
  • بریس سرامیکی (بریس شفاف دیمون)
    این بریس ها سرامیکی یا پلاستیکی و یا ترکیبی از هردو می باشند و جلب توجه کنندگی بریس فلزی را ندارند.در عین حال که نامرئی اند و دیده نمی شوند(فقط یک سیم دیده می شود) این بریس ها شکنندگی بالاتری نسبت به بریس فلزی دارند.این نوع بریس در بین بزرگسالان هوادار بیشتری دارد.
  • بریس زبانی (لینگوال)
    این نوع بریس دقیقا مشابه سایر بریس های سنتی عمل می کند. تنها تفاوت آن این است که بریس های لینگوال پشت دندان قرار می گیرند. بنابراین براکت ها و سیم ها به طور موثری پنهان می شوند.

کش یا بند لاستیکی ارتودنسی

استفاده از کش و بندهای لاستیکی، راه اصلی ارتودنسی برای اصلاح موقعیت فک شماست. بریس‌ها می‌توانند دندان‌های شما را ردیف کنند، ولی بدون استفاده از کش‌های لاستیکی نمی‌توانند مشکلات مربوط به فک را اصلاح کنند. در طول چند روز اول استفاده از این وسایل، احساس ناراحتی خواهید داشت ولی در صورت استفاده‌ی درست از کش ارتودنسی، این ناراحتی‌ها از بین خواهند رفت.

جدا کننده یا فاصله دهنده

فاصله دهنده به واشرهای لاستیکی گفته می‌شود که در بین دندان‌ها قرار داده می‌شوند تا بتوان در مراجعه‌ی بعدی برای ارتودنسی، کش‌های ارتودنسی را نصب نمود. جداکننده‌ها قبل از قرار دادن کش‌ها برداشته می‌شوند. به هنگام استفاده از جدا کننده‌ها، ممکن است در خوردن غذاهای چسبناک و استفاده از خلال و نخ دندان دچار مشکل شوید.

هربست

هربست وسیله‌ای است که با هدف اصلاح بایت و بهبود ظاهر و نیمرخ بیمار طراحی شده است. چنانچه دندان‌های جلوی بیمار تا روی لب پایین آمده باشد، بریس به تنهایی نمی‌تواند نقص را اصلاح کند. در این حالت هربست به دندان‌های آسیا متصل می‌شود. هربست از لوله کشویی تشکیل شده است که به هر دو فک بالا و پایین متصل است.

فیس ماسک

از فیس ماسک برای درمان بیمارانی استفاده می‌شود که دندان‌هایشان در حالت دیپ بایت قرار دارد، یعنی دندان‌های بالا جلوتر از دندان‌های پایین است. فیس ماسک فشار رو به داخل ملایمی را به دندان‌های بالا وارد می‌کند تا از رشد رو به جلوی بیشتر فک و دندان‌های بالا ممانعت کند.

 فیس ماسک کششی معکوس

فیس ماسک کششی معکوس برای درمان بیمارانی به کار برده می‌شود که دندان‌هایشان در حالت آندربایت قرار دارد، یعنی دندان‌های پایین جلوتر از دندان‌های بالا است. این نوع فیس ماسک فشار رو به بیرون ملایمی را به فک و دندان‌های بالا وارد می‌کند تا آنها را رو به جلو براند.

 

پلاک دوقلو

پلاک دوقلو دیپ بایت را با رو به جلو راندن فک پایین و محدود کردن رشد رو به جلوی فک بالا کاهش می‌دهد. این پلاک متحرک برای بیماران جوان‌تر و کودکان در حال رشد تجویز می‌شود و باید مدت ۱۲ تا ۱۸ ماه از آن استفاده شود.

ریتینر یا نگهدارنده ها

ریتینرها از مهم‌ترین ابزارهای بعد از درمان در ارتودنسی هستند که در دو نوع ثابت و متحرک با توجه به شرایط بیمار استفاده می شوند. نام دیگر ریتینر نگهدارنده است و برای جلوگیری از بازگشت درمان ارتودنسی بهتر است که تا مدت‌های طولانی پس از اتمام درمان مورد استفاده قرار بگیرند.

 

پاسخ دهید

Comment
نام*
ایمیل*
وب سایت*